Theneehead-1

Vol: 14                                                                                                                                                12.01.2017

ஸ்ரீலங்காவின் முன்னாள் ஜனாதிபதி அம்பாந்தோட்டை துறைமுக ஒப்பந்தம் மோசமான ஒரு மாற்றீடு என்று கூறுகிறார்

ஸ்ரீலங்காவின் முன்னாள் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ஸ, அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தின் mahinda R80 விகிதத்தை சீனாவின், சைனா மேர்ச்சன்ட் போட் ஹோல்டிங் நிறுவனத்துக்கு 99 வருடங்களுக்கு விற்பனை செய்ய எடுத்த முடிவு நாட்டுக்கு இருந்த மூன்று தெரிவுகளிலும் மிகவும் மோசமான ஒன்று எனத் தெரிவித்துள்ளார்.

ஸ்ரீலங்கா, முழு துறைமுகத்தின் 80 விகித பங்குகளையும் அதனுடன் தொடர்பான வசதிகளையும் சைனா மேர்ச்சன்ட் போட் ஹோல்டிங் நிறவனத்துக்கு 99 வருடங்களுக்கு விற்பனை செய்ய திட்டமிட்டுள்ளது. முன்னாள் ஜனாதிபதி ராஜபக்ஸ, வேறு எந்த ஆதாய உரிமைகளோ மற்றும் அதனூடாக பொருட்களை அனுப்புவதற்கான செயல்வீத கட்டணங்களோ இந்த ஒப்பந்தம் மூலமாக ஸ்ரீலங்காவுக்கு வழங்கப்பட மாட்டாது எனக்கூறுகிறார்.

சீன துறைமுக பொறியியல் நிறுவனம் இதற்கு மாற்றீடான ஒரு திட்டமாக அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தின் 65 விகிதத்தை 750 மில்லியன் டொலர்களுக்கு 50 வருட சலுகையில் எடுத்துக் கொள்வதாகவும் மற்றும் சில ஆதாய உரிமைகளையும்  வழங்குவதாக ஒரு திட்டத்தை அறிவித்திருந்தது, ஆனால் அந்த திட்டம் தற்போதைய நிருவாகத்தால் நிராகரிக்கப்பட்டு விட்டதாகவும் ஒரு அறிக்கையில் ராஜபக்ஸ தெரிவித்திருந்தார்.

ராஜபக்ஸ நிருவாகத்தால் இந்த துறைமுகம் 1,332 மில்லியன் டொலர் செலவில் நிருமாணிக்கப் பட்டபோது, துறைமுக சி.எம் மற்றும் சீனத் துறைமுகம் என்பன பாரிய பழு தூக்கிகள் மற்றும் உபகரணங்களை கொண்டுவந்து 40 வருட வழங்கல் செயல்பாட்டு பரிமாற்ற ஒப்பந்தத்தின் கீழ் துறைமுகத்தில் உள்ள முனையங்களில் இயக்குவது என்று ஒரு கூட்டுத் திட்டத்தை உருவாக்கியிருந்தன.

வருடமொன்றுக்கு துறைமுகத்துக்கு ஹெக்டேர் ஒன்றுக்கு 35,000 டொலர்கள் என்கிற விகிதத்தில் கொள்கலன் முனையம் உள்ள 56 ஹெக்டேர்களுக்கும் (1.96 மில்லியன் டொலர்கள்) வழங்கப்படும், ஆதாய உரிமையாக இறக்கப்படும் ஒவ்வொரு கொள்கலனுக்கும் 2.5 அமெரிக்க டொலர்களும், ஸ்ரீலங்காவுக்கு வரும் கொள்கலன் சரக்குகள் ஒவ்வொன்றுக்கும் தலா 30 டொலர்கள் வீதத்தில் கப்பல்துறை கட்டணமும் மற்றும் கடற்பயணம்,செலுத்தல் போன்ற வேறு கட்டணங்களும் வழங்கப்படும். ஸ்ரீலங்காவுக்கு துறைமுகத்தை இயக்க வேண்டியதுடன் ஊழியர்களுக்குரிய சம்பளத்தை வழங்குவதுடன் கடனுக்கான வட்டியையும் செலுத்தவேண்டியிருக்கும். தற்போதைய நிருவாகம் இந்த தெரிவை அலட்சியம் செய்துவிட்டது என்ற ராஜபக்ஸ தெரிவிக்கிறார்.

கடன்களை அடைப்பதற்கு போதுமான வருவாய் அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தில் இருந்து கிடைக்கும் வரை, பகுதி கட்டப்பட்ட கொழும்புக்கு கிழக்கு துறைமுக முனையத்தில் இருந்து கிடைக்கும் வருவாயை பயன்படுத்த தான் எண்ணியிருந்ததாக ராஜபக்ஸ சொல்கிறார். எனினும் ராஜபக்ஸ நிருவாகத்தால் பெரிய தொழிற்துறைகளை அருகிலுள்ள தொழில்வலயத்துக்கு ஈர்க்க முடியவில்லை.

இதற்கிடையில் இந்த வருடம் வெளியான தரவுகளின்படி, 2014ம் ஆண்டளவில் அம்பாந்தோட்டை 9.1 பில்லியன் ரூபாக்களை வருடாந்தம் இழந்து கொண்டிருந்தது, பெறுமானத்தேய்வு இல்லாமல் வட்டியை மட்டும் கணக்கிட்டால் அது 3.9 பில்லியன் ரூபாய்களாகும். இதைத் தவிர திருப்பி செலுத்த வேண்டிய முதல் 3.6 பில்லியன் ரூபாய்களாகும். 2020ம் ஆண்டுக்குள் கடன் முதல் மற்றும் வட்டி என்பன மொத்தமாக உத்தேச தொகையாக 19.3 பில்லியன் ரூபாய்களாக கூடிச் சேர்ந்திருக்கும்.

அவரது முழு அறிக்கையும்  விபரமாக கீழே தரப்பட்டுள்ளது:

அம்பாந்தோட்டை துறைமுக ஒப்பந்தம்

அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தின் எதிர்காலம் இப்போது விவாதத்துக்கு உள்ளாகியிருப்பதால் இந்த விடயத்தில் என்னுடைய நிலைப்பாட்டை மக்களுக்கு விளக்க விரும்புகிறேன். இந்த துறைமுகத்தின் முதல் கட்டத்தை நிருமாணிப்பதற்காக பெற்றுக்கொண்ட கடன் 450 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்கள், எண்ணெய் நிரப்பும் நிலவறை வசதிகளுக்காக 70 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களும் மற்றும் இரண்டாம் கட்ட நிருமாணத்துக்காக 802 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களும் பெற்றுக்கொண்டதால் மொத்த கடன்தொகை 1,322 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களாகும். துறைமுகம் முற்றுப்பெறும்போது அது நான்கு முனையங்களையும் மற்றும் 12 இறங்குதுறைகளையும் கொண்டிருக்கும். இது 2,000 ஹெக்டேர் பரப்பளவைக் கொண்ட ஒரு சுதந்திர துறைமுகமாக இருக்கும், இங்கு சரக்குகள் உற்பத்தி செய்யப்படக் கூடியதாகவோ அல்லது பெறுமதி சேர்க்கப்படக் கூடியதாகவோ மற்றும் வெளிநாடுகளுக்கு கப்பல் மூலம் அனுப்பப் படக்கூடியதாகவோ இருக்கும். இந்தக் கடன்களை பெறுவதற்கு முன்னர், தேவையான சகல செயலாக்க ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன, மற்றும் வருடாந்தம் வட்டி மற்றும் முதல் உட்பட திருப்பிச் செலுத்தவேண்டிய தொகை 111 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்கள். எனது அரசாங்கம் இதற்கான பணத்தை துறைமுக அதிகார சபை யின் ஊடாகவே ஈட்டுவதற்குத் திட்டமிட்டிருந்தது.

அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தின் முதல்கட்டம் 2011ல் பகுதியளவு செயற்பாட்டுக்கு வந்தது. வாகனங்களை மாற்றி ஏற்றும் தொழிற்பாடு 2012ல் ஆரம்பமானது, அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்துக்கு வரும் 70 விகிதமான வாகனங்கள் வேறு நாடுகளுக்கு மாற்றி ஏற்றப்பட்டன. 2014ல் அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்தில் 335 கப்பல்களும் மற்றும் 2015ல் 295 கப்பல்களும் தரித்துச் சென்றன. துறைமுகம் 2014ல் செயல்பாட்டு இலாபமாக 900 மில்லியன் ரூபாய்களையும் மற்றும் 2015ல் 1.2 பில்லியன் ரூபாய்களையும் பெற்றது. இவைகள் நூற்றாண்டுகள் நிலைத்து நிற்கக்கூடிய முதலீடுகள் மற்றும் ஒரு புதிய துறைமுகம் முதல் சில வருடங்களிலிலேயே பெருமளவு இலாபாத்தை ஈட்டித்தரும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. எங்கள் திட்டம் 10 வருடங்களுக்குள் அதை அடைவது என்பதுதான்.

எனது அரசாங்கம் ஒரு விநியோக செயல்பாட்டு மற்றும் மாறுதல் (எஸ்.ஓ.ரி) முகாமைத்துவ ஒப்பந்தத்தை ஒரு கூட்டு முயற்சியாக சைனா ஹ}பர் கோ மற்றும் சைனா மேர்ச்சன்ட் கோ  என்பனவற்றுடன் கைச்சாத்திட்டது, இதன்மூலம் மேற்கூறிய நிறவனங்கள் பழு தூக்கிகள் போன்ற உபகரணங்களை அம்பாந்தோட்டை கொள்கலன் முனையத்தில் செயற்படுத்துவதற்காக 40 வருடங்களுக்கு வழங்க இருந்தன.

துறைமுக அதிகார சபைக்கு வருடமொன்றுக்கு ஹெக்டேர் ஒன்றுக்கு 35,000 டொலர்கள் என்கிற விகிதத்தில் கொள்கலன் முனையம் உள்ள 56 ஹெக்டேர்களுக்கும் (1.96 மில்லியன் டொலர்கள்) வழங்கப்படும், ஆதாய உரிமையாக இறக்கப்படும் ஒவ்வொரு கொள்கலனுக்கும் 2.5 அமெரிக்க டொலர்களும், ஸ்ரீலங்காவுக்கு வரும் கொள்கலன் சரக்குகள் ஒவ்வொன்றுக்கும் தலா 30 டொலர்கள் வீதத்தில் கப்பல்துறை கட்டணமும் மற்றும் கடற்பயணம்,செலுத்தல் போன்ற வேறு கட்டணங்களும் வழங்கப்படும். கொள்கலன் முனையத்தை தவிர, துறைமுகத்தில் உள்ள ஏனைய முனையங்கள் மற்றும் 2,000 ஹெக்டேர் கைத்தொழில் வலயம் என்பனவும் துறைமுக அதிகார சபையின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் மற்றும் சுதந்திர துறைமுகத்தில் அவர்களின் முனையங்களால் ஏற்றி இறக்கப்படும் சரக்குகளுக்கான வருமானத்தையும் துறைமுக அதிகார சபையினால் பெறப்படும்.

புதிய அரசாங்கம் சில விவேகமற்ற முடிவுகளை மேற்கொண்டுள்ளது. முதலாவதாக சைனா ஹ}பர் கோ மற்றும் சைனா மேர்ச்சன்ட் கோ என்பனவற்றுடன் எனது அரசாங்கம் மேற்கொண்ட அம்பாந்தோட்டை கொள்கலன் முனைய முகாமைத்துவ ஒப்பந்தத்தை அவர்கள் அலட்சியப் படுத்தினார்கள். இரண்டாவதாக துறைமுக அதிகாரசபை கொழும்பு கிழக்கு கொள்கலன் முனையத்தை அபிவிருத்தி செய்துவந்ததுடன் அதனை 2016ம் ஆண்டளவில் பூரணப்படுத்தவும் திட்டமிட்டிருந்தது, இந்த முனையம் வருடமொன்றுக்கு 100 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களை வருவாயாக உற்பத்தி செய்திருக்கும், அம்பாந்தோட்டை போதுமான வருமானத்தை ஈட்டும் வரைக்கும் கொழும்பு கிழக்கு முனையத்தில் கிடைக்கும் வருமானத்தை துறைமுக அதிகார சபை அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்துக்கான கடனுக்காக ஒதுக்கியிருக்க முடியும். யகபாலன அரசாங்கம் கொழும்பு கிழக்கு முனைய அபிவிருத்தியை நிறுத்திவிட்டது. மூன்றாவது  2014 முடிவில் எனது அரசாங்கம் அநேக வெளிநாட்டு மற்றும் உள்நாட்டு நிறுவனங்களுடன், அம்பாந்தோட்டை துறைமுக கைத்தொழில் வலயத்தின் சுமார் 80 ஹெக்டேர்களை ஆகக் குறைந்தது ஹெக்டேர் ஒன்றுக்கு வருடம் ஒன்றுக்கு 50,000 அமெரிக்க டொலர்கள் என்ற விகிதத்தில, குறைந்தளவு உத்தரவாதமுள்ள சரக்கு கொள்ளளவு  மற்றும் குறைந்தளவு உத்தரவாதமுள்ள ஆதார உரிமை என்ற ரீதியில் குத்தகைக்கு விடுவதற்கு ஒப்பந்தங்களை கைச்சாத்திட்டிருந்தது. அந்த ஒப்பந்தங்கள் யாவும் புதிய அரசாங்கத்தால் புறக்கணிக்கப் பட்டன.

அதன்பின்னர் அரசாங்கம் சொன்னது அம்பாந்தோட்டை துறைமுகம் ஒரு வெள்ளை யானை மற்றும் அதனால் அதை நிருமாணிப்பதற்காக வாங்கிய கடனை அடைப்பதற்கு பணத்தை திரட்டுவதற்காக அதை  தனியார்மயப் படுத்த வேண்டும் என்று. அவர்கள் ஏல ஒப்பந்தங்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தார்கள், ஆனால் துறைமுக செயல்பாடுகளுக்கு மட்டுமல்லாது முழு 2,000 ஹெக்டேர் சுதந்திர துறைமுகத்துக்குமான காணி உரிமையாளர் உரிமைகளுக்காக, அதனால் அதை நீண்ட குத்தகைக்கு யார் எடுத்தாலும் முழுத் துறைமுகத்தையும் அவரே இயக்குவதுடன் தொழில் வலயத்தின் முழுக்கட்டுப்பாடும் அவர்களின் கைகளிலேயே இருக்கும்.

எனது அரசாங்கத்தின் காலத்தில் அம்பாந்தோட்டை கொள்கலன் முனையத்தை 40 வருடங்களுக்கு குத்தகைக்கு எடுக்கும் கூட்டுத் திட்டத்தை மேற்கொண்ட இரண்டு நிறுவனங்களான சைனா ஹ}பர்; கோ மற்றும் சைனா மேர்ச்சன்ட் கோ என்கிற அதே இரண்டு நிறுவனங்களும் தற்போதைய அரசாங்கத்தின்கீழ் முழுத் துறைமுகத்தையும் குத்தகைக்குப் பெறுவதற்கு போட்டி ஏல ஒப்பந்தங்களை அனுப்பியிருந்தார்கள்.

முழு சுதந்திர துறைமுகத்தையும் 99 வருடங்களுக்கு 1.08 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் தொகைக்கு 80மூ - 20மூ  பங்கு பகிர்வு என்கிற அடிப்படையில் வழங்குவது என்று அரசாங்கத்துக்கும் மற்றும் சைனா மேர்ச்சன்ட் கோ நிறுவனத்துக்கும் இடையில் ஒரு கட்டமைப்பு ஒப்பந்தம் கைச்சாத்திடப் பட்டுள்ளது. 15 வருடங்களுக்கு துறைமுக அதிகாரசபை வேறு எந்த வருமானத்தையும் பெறாது, அதன் பின்னர் அவர்கள் தங்கள் 20 விகிதத்துக்கான பங்கிலாபத்தை, பங்குலாபம் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டால் மட்டுமே பெறுவார்கள். இந்த குத்தகை மற்றொரு 99 வருடத்துக்கு நீட்டிக்கப்பட முடியும் மற்றும் துறைமுகத்துக்கு  வெளியே ஒரு 44 ஹெக்டேர் பரப்பளவுள்ள செயற்கைத் தீவு ஒன்றும் இந்த ஒப்பந்தத்தில் உட்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

20க்கும் அதிகமான கப்பல் இறங்குதுறைகள் நிர்மாணிக்கவும் இதில் விதி உள்ளது மற்றும் இவைகளுக்கான உரிமைகள் குத்தகைக்காரருக்கே வழங்கப்பட்டுள்ளது. குத்தகைத் தொகையானது துறைமுகத்தின் கட்டுமானச் செலவுகளை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு, துறைமுகத்தின் மூலோபாய அமைவிடத்தின் ஒரு அங்கீகரிக்கப்பட்ட பெறுமதியின் பிரதிபலிப்பு, 99 வருட காலத்திற்கான பெறுமதி, அதன் 2,000 ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பு, எண்ணெய் தாங்கியுள்ள பண்ணை மற்றும் அதன் தற்போதைய வர்த்தக செயற்பாட்டின் பெறுமதி போன்றவை இல்லாமல் தீர்மானிக்கப்பட்டுள்ளதாக தோன்றுகிறது.

இந்த ஏல ஒப்பந்தம், மற்றைய நிறுவனமான சைனா ஹ}பர் கோ (எங்களுக்கு கிடைத்துள்ள தகவலின்படி)  சுதந்திர துறைமுகத்தை குத்தகைக்கு பெறுவதற்கு  மிகவும் சாதகமான முறையில் 65 - 35 பங்கு பகிரல் அடிப்படையில் முன்தொகைக் கட்டணமாக 750 மில்லியன் டொலர்கள் மற்றும் அவர்கள் ஏற்கனவே கொள்கலன் முனைய முகாமைத்துவ ஒப்பந்தப்படி சம்மதித்திருந்த அனைத்து கட்டணங்கள் உட்பட வழங்குவதாக ஏற்றுக்கொண்ட ஏல ஓப்பந்தத்தை சமர்ப்பித்திருந்த ஒரு சூழ்நிலையிலேயே ஏற்றுக்கொள்ளப் பட்டிருக்கிறது.

துறைமுக அதிகாரசபை (எங்களுக்கு கிடைத்துள்ள தகவல்களின்படி) மற்றைய ஏல ஒப்பந்தத்தை பரிந்துரைத்திருந்தபோதும் அதற்கு மாறாக அரசாங்கம் சாதகம் குறைந்த ஏல ஒப்பந்தத்தையே தெரிவு செய்துள்ளது. எவ்வாறு இந்த இரண்டு யோசனைகளும் மதிப்பீடு செய்யப்பட்டன என்கிற விபரம் வெளிப்படுத்தப் படவில்லை.

ஒரு 99 வருட குத்தகை ஸ்ரீலங்காவின் இறையாண்மை உரிமைகளைப் பாதிக்கிறது ஏனென்றால் ஒரு வெளிநாட்டு நிறுவனம் சுதந்திர துறைமுகம் முழுவதையும் செயல்படுத்தும் அதேவேளை 2,000 ஹெக்டேர் நிலத்துக்கான உரித்தாளர் என்கிற உரிமையையும் அனுபவிக்கிறது. இது சீனாவுடன் அல்லது வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுடனான பிரச்சினை அல்ல. ஸ்ரீலங்கா ஒரு சிறந்த ஒப்பந்தத்தை பெறவேண்டும் என்பதுதான் இங்குள்ள பிரச்சினை.

எனது அரசாங்கம் அம்பாந்தோட்டை கொள்கலன் முனையத்தை 40 வருடங்கள் நிருவகிப்பதற்காக சைனா ஹ}பர் கோ மற்றும் சைனா மோச்சன்ட் கோ ஆகிய இரண்டுடனும் பேரம்பேசி தீர்மானித்தது ஒரு சிறந்த ஒப்பந்தம். சைனா ஹ}பர் கோ ஏலம் கேட்ட 50 வருட குத்தகை மற்றைய நிறுவனம் மேற்கொண்ட ஏலத்தை விட மிகவும் சாதகமானது. கொள்கை அடிப்படையில், முழுத் துறைமுகத்தையும் 99 வருடங்களுக்கு குத்தகைக்கு விடுவதற்கும் மற்றும் ஒரு வெளிநாட்டு தனியார் நிறுவனத்துக்கு தொழில் வலயத்தின் காணி உரித்தாளர் உரிமையை வழங்குவதற்கும் நான் எதிரானவன்.

துறைமுகம் மற்றும் தொழில் வலயம் என்பன துறைமுக அதிகாரசபையின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருக்கும் அதேசமயம் துறைமுகத்தின் செயற்பாடுகள் தனியார் துறைகளுக்கு முகாமைத்துவ ஒப்பந்தங்களின் கீழ் வழங்கப்படலாம். உதாரணத்திற்கு  கொழும்புத் துறைமுகம், துறைமுக அதிகார சபையினாலும் மற்றும் இரண்டு தனியார் செயற்பாட்டாளர்களாலும் இயக்கப்படுகிறது. துறைமுக அதிகாரசபை கொழும்பு துறைமுகத்தின் முழுக் கட்டுப்பாட்டையும் அதேபோல தனியார் இயக்கத்திலுள்ள முனையங்களின் கட்டுப்பாட்டையும் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது. அம்பாந்தோட்டை துறைமுகத்திலும் இதேபோன்ற அணுகுமுறைதான் இருக்கவேண்டும் என நான் எண்ணுகிறேன்.

அம்பாந்தோட்டை சுதந்திர துறைமுகத்துக்கு அப்பால் அரசாங்கம்  மேலும் மற்றொரு 15,000 ஏக்கர்களை துறைமுகத்துக்கு வெளியே ஒரு வெளிநாட்டு நிறுவனத்துக்கு 99 வருடங்களுக்கு குத்தகைக்கு விடுவதற்கு முடிவு செய்துள்ளது. சுதந்திர துறைமுகத்துக்கு உள்ளே உள்ள 2,000 ஹெக்டேர்களும் இன்னும் முற்றாகப் பயன்படுத்தப்படாத ஒரு சூழ்நிலையில், ஒரு வெளிநாட்டு நிறுவனத்துக்கு மேலும் மற்றொரு 15,000 ஏக்கர்களை குத்தகைக்கு விடுவதை எதன் அடிப்படையில் நாங்கள் நியாயப்படத்த முடியும்?

தற்சமயம் நாட்டிலுள்ள முதலீட்டு சபையின் பொருளாதார வலயத்துக்கான மொத்த  நிலப்பரப்பையும் ஒன்று சேர்த்தால்கூட அது 2,000 ஹெக்டேருக்கு சமமாக வராது. அம்பாந்தோட்டையில் ஒரு 15,000 ஏக்கர் வலயம் எமது நாட்டின் பொருளாதாரத்துக்கு விகித சமமற்றதாகவே இருக்கும்.

அதற்கு மேலும் இந்த 15,000 ஏக்கர் நிலம் இந்த நோக்கத்துக்காக கையகப்படுத்தப் படுமானால் அந்தப் பகுதியில் வாழும் மக்களுக்கு ஏற்படப்போகும் இடையூறு மிகப் பெரிதாக இருக்கும். மேலும் அதிக வலயங்களை  திறப்பதற்கு முன்பு, அரசாங்கம் முதலில் சுதந்திர துறைமுகத்தை முதலீடுகளால் நிரப்ப வேண்டும். மேலும் இந்த கைத்தொழில் வலயங்களில் அமைக்கப் படவிருக்கும் தொழிற்சாலைகளின் வகைகளை அரசாங்கம் கண்காணிக்க வேண்டும் முக்கியமாக அவர்கள் உபயோகிக்கும் எரிபொருட்கள் மற்றும் அவர்கள் உற்பத்தி செய்யும் கழிவுகள் போன்ற விடயங்களில். சில சாத்தியமான முதலீட்டாளர்கள் நிலக்கரியை பயன்படுத்த விரும்பிய போதிலும்கூட, எனது அரசாங்கம் எல்.என்.ஜி எரிவாயுவை மட்டுமே பயன்படுத்துவதற்கு அனுமதித்தது.

இது  எதிர்ப்பாளர்கள் மீது, குண்டாந்தடி பிரயோகங்களாலோ அல்லது கண்ணீர் புகை பிரயோகத்தாலோ அல்லது குண்டர்களை ஏவி அவர்களைத் தாக்கி மற்றும் சிறையில் அடைப்பதாலோ தீர்க்கக்கூடிய ஒரு பிரச்சினை அல்ல. இந்த ஒப்பந்தம் மூலம் நாடு பெறப்போகும் பொருளாதார ஆதாயங்கள் தொடர்பான உண்மைப் பிரச்சினைகள் மற்றும் சுதந்திர துறைமுகம் மீதான கட்டுப்பாடு மற்றும் இறையாண்மை, மற்றும் சாத்தியமான சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகள்  போன்றவற்றைத் தீர்க்க வேண்டியது அவசியம்.

தேனீ மொழிபெயர்ப்பு: எஸ்.குமார்
 

dantv