Theneehead-1

Vol: 14                                                                                                                                                                19.04.2017

வீட்டுத்திட்ட கொள்ளை                        

                           - அகிலன் கதிர்காமர்

வெய்யிலிலும் மழையிலும் இருந்து தற்காத்துக் கொள்வதற்கான ஒரு தங்குமிடம் மற்றும் வாழ்வாதாரத்துக்காக உழைப்பது ஆகிய இரண்டும்தான் மீள் குடியேறhouse constructionும் சமூகங்களின் அடிப்படைக் கோரிக்கைகள். அவர்களுடைய வீடுகள் யுத்தத்தினால் சீரழிக்கப்பட்டது மட்டுமல்ல மற்றும் அவர்களுடைய வேலைகளும் இடப்பெயர்ச்சியினால் பாதிக்கப்பட்டன, ஆனால் அவர்கள் வருடக்கணக்காக இல்லையென்றால் தசாப்தங்களாக முகாம்களில் இருந்து தற்காலிக தங்குமிடங்கள வரை நாட்களைச் செலவழித்து வருகிறார்கள்.

இந்த சமூகங்களின் உள்ளுர் பொருளாதாரம் மையம் கொண்டிருந்த விவசாயம் மற்றும் மீன்பிடி என்பனவற்றின் அடிப்படைகள் யுத்தத்தின்போது நிறுத்தப்பட்டு விட்டதால், இவர்கள் தங்களின் அற்ப சேமிப்புகள், மற்றவர்கள் அனுப்பும் பணம் மற்றும் மனிதாபிமான உதவிகள் என்பனவற்றிலேயே தங்கியிருந்தார்கள்.

யுத்தம் நிறைவடைந்து எட்டு வருடங்களாகிவிட்ட போதிலும் வடக்கின் கிராமப்புற பொருளாதாரம் இன்னும் நெருக்கடி நிலையிலேயே உள்ளது. மீன்பிடி மற்றும் விவசாயம் என்பனவற்றில் இருந்து கிடைக்கும் வருமானம் வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது, வேலை வாய்ப்புகள் மிகவும் குறைவு மற்றும் பெறப்பட்ட கடன்கள் திருப்பிச் செலுத்த முடியாமல் முடங்கியுள்ளன. இந்த சூழ்நிலையில்தான் இந்த கிராமப்புற சமூகங்கள், தங்கள் குடும்பத்தை வளர்த்தெடுக்க, வெள்ளம் மற்றும் மேலதிக இடப்பெயர்ச்சி என்பனவற்றில் இருந்து தங்களைப் பாதுகாக்க மற்றும் தங்கள் அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுப்பதற்கு வசதியாக பாதுகாப்பான ஒரு காணிச் சொத்துடன் கூடிய ஒரு கண்ணியமான வீட்டுத் திட்டத்தை தேடுகிறார்கள்.

யுத்தத்தின் பின்னான மீள்கட்டமைப்பு முயற்சிகள் வீதிகள் போன்ற உட்கட்டமைப்பு வசதிகளை கட்டுவதிலேயே பெரிதும் கவனம் செலுத்தின மற்றும் புத்துணர்ச்சி அளிக்கும் உற்பத்திகள் சிறிதளவே மேற்கொள்ளப்பட்டன, அவைதான் பல்வேறு வீடமைப்பு திட்டங்கள், அவை உள்ளுர் பொருளாதாரத்துக்கு சிறிதளவு ஊக்கமளித்தன. எனினும் பலசந்தர்ப்பங்களில் இந்த திட்டங்கள் வீட்டுத்தேவைகளுக்கான கடன் வழங்குதலை அதிகரித்தன உலக வங்கி மற்றும் இந்திய வீடமைப்பு திட்டம் என்பன வீடமைப்பு மானியமாக முறையே ரூபா. 325,000 ரூபா. 550,000 என்பனவற்றை வழங்கின, இந்த தொகை, இதை நடைமுறைப்படுத்தும் நிறுவனங்கள் குறிப்பிடும் கட்டமைப்புகளை கட்டுவதற்கு தேவையானதிலும் குறைவானதாகவே இருந்தது. இருந்தும் இந்த வீட்டுத் திட்டங்கள் பெரும் எண்ணிக்கையிலான மேசன்கள் மற்றும் நாட்கூலியாட்களுக்கு வாழ்வாதார வாய்ப்புகளை வழங்கின, இவர்களில் பலர் விவசாயம் மற்றும் மீன்பிடி என்பவற்றில் இருந்து தங்கள் வாழ்ககைக்கான வருமானத்தை சம்பாதிக்க முடியாத நிலையில் இருந்தார்கள். மற்றும் இப்போது குறைந்த வடிவத்திலான இந்த பொருளாதார ஊக்குவிப்பு கூட, அரசாங்கம் உள்ளுரில் கட்டப்படும் செங்கல் மற்றும் சீமெந்துக் கலவை வீடுகளுக்குப் பதிலாக 65,000  முன்கூட்டியே கட்டப்பட்ட பொருத்து எஃகு வீடுகளை இறக்குமதி செய்வதைக் கருத்தில் கொண்டு நகர்வுகளை மேற்கொள்வதால் ஆபத்தில் சிக்கியுள்ளது.

முன்கூட்டியே கட்டப்படும் அணுகுமுறை

போரினால் சீரழிந்த பிரதேசங்களில் பொருளாதார நெருக்கடி ஆழமாக உள்ளது, 2015ல் ஏற்பட்ட ஆட்சி மாற்றம் தோல்வியடைந்துள்ள மீள்கட்டமைப்பு நடவடிக்கைகள் சீரமைக்கப்படும் என்கிற நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது. புதிய அரசாங்கத்தின் 2016ன் முதல் வரவு செலவு திட்டத்தில் மீள் கட்டமைப்புக்காக ஒதுக்கீடுகள் எற்படுத்தப்பட்ட அதேவேளை அந்த ஒதுக்கீட்டுக்கு புறம்பாக மீள் குடியேற்ற அமைச்சினால் 10,000 வீடுகள் கட்டப்படும் என்றும் கூறப்பட்டது, வரவு செலவு திட்டத்தை அறிவிக்கும் வேளையில் இரண்டு பிரதான அறிவிப்புகளை அரசாங்கம் வெளியிட்டது. முதலாவது அரசாங்கம் வடக்கு மற்றும் கிழக்கின் மீள்கட்டமைப்புக்கு நிதி திரட்டுவதற்காக 2016 ஜூனில் டோக்கியோவில் நன்கொடையாளர்கள் மாநாடு ஒன்றை நடத்துவதற்குத் திட்டமிட்டுள்ளது என்றும் இரண்டாவதாக வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் 65,000 வீடுகள் கட்டுவது என்கிற அமைச்சரவை தீர்மானம்.

டோக்கியோ நன்கொடையாளர் மாநாடு அரசாங்கத்தின் அடையமுடியாத ahilan kathirkamarஒரு அழகான நம்பிக்கை என்பதால் அது 2016ல் அமைதியாக புதைக்கப்பட்டு விட்டது. மறுபுறத்தில் 65,000 வீடுகள் ஒரு காரசாரமான விவாதத்துக்கு வழியேற்படுத்தியது. அரசாங்கம் மிகவும் அதிகமான விலையில் ஒவ்வொரு வீட்டுக்கும் தலா 2.2 மில்லியன் ரூபா செலவில் மற்றும் பிரமாண்டமான சர்வதேச டொலர் கடனாக 1 பில்லியன் அமெரிக்க டொலரைப் பெற்று முன்கூட்டியே தயாரிக்கப்பட்ட எஃகினாலான பொருத்து வீடுகளை இறக்குமதி செய்ய முயற்சித்த போதிலும் அந்த வீடுகள்  உள்ளுர் சுற்றாடலுக்கும் மற்றும் சமூக நிலமைகளுக்கும் பொருத்தமற்றது என்பதால் அரசாங்கம் கடுமையான விமர்சனத்துக்கு உள்ளாகியது. இந்த வீட்டுத் திட்டத்தில் வீடுகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் யாருக்கு அந்த ஒப்பந்தம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதும் உண்மையில் முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்ட ஒரு ஏற்பாடு என்று  பாராளுமன்றத்தில் குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப் பட்டன.

டோக்கியோ நன்கொடையாளர் மாநாட்டின் மூலமாக மீள்கட்டமைப்புக்கு பெருமளவு நிதி திரட்டப்படும் என்று அரசாங்கம் ஏமாற்றுத்தனமான அணுகுமுறையை பயன்படுத்தியதால் எதிர்பார்ப்புகளை ஏற்படுதியதோடு இன்னும் மோசமான முறையில் யுத்தத்தினால் பாதிக்கப்பட்டு சீரழிந்த நிலையில் உள்ள மக்களிடம் ஒன்றில் உங்களுக்குப் பொருத்து வீடுகள் அல்லது ஒன்றுமில்லை என்று கூறி அவர்களை பிளாக்மெயில் செய்வது மிகவும் வெறுக்கத்தக்க செயல்.

வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் 130,000 வரையான வீட்டுடமைகள் இந்த வீடமைப்பு திட்டத்துக்கு தகுதி பெற்றிருக்கிறார்கள் மற்றும் இவர்கள் யுத்தத்தின் பின்னர் தங்கள் வாழ்க்கையை சீரமைப்பதற்காக இன்னமும் காத்திருக்கிறார்கள். மேலும் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட  பகுதிகளில் உள்ள பதினாயிரக்கணக்கான மக்கள் அதுவும் வரம்புக்கு உட்பட்ட வகுப்பினர்கள் இந்த வீடமைப்பு மானியங்களுக்கு தகுதியற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள் ஏனென்றால் அவர்களுக்கு நிலம் இல்லை. உதாரணத்துக்கு யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் 14,000 குடும்பங்கள் கிட்டத்தட்ட அந்த மாவட்டத்தின் சனத்தொகையில் 10 விகிதமானவர்கள் முற்றாக நிலமற்றவர்களாக உள்ளனர்.

போரினால் சீரழிந்த பகுதிகளில் பொருளாதார நெருக்கடி ஆழமாக உள்ள போதிலும் கூட ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டு இரண்டு வருடங்கள் ஆனபின்பும் மீள்கட்டுமானத்துக்கான பொன்னான நேரம் வீணடிக்கப்பட்டுள்ளது. நன்கொடை வழங்குபவர்கள் உலகின் ஏனைய பாகங்களில் உள்ள மோதல்கள் மற்றும் நெருக்கடிகளில்  தம்மை ஆழமாக ஈடபடுத்தியுள்ளதால், அவர்களுக்கு நமது மீள்கட்டமைப்பில் ஆர்வம் குறைவாகவே உள்ளது அதிலும் வீடுகளைக் கட்டுவதற்கான ஆர்வம் மிக மிக குறைவாகவே உள்ளது மற்றும் அரசாங்கம்தான் மீள்கட்டமைப்புக்கு பொறுப்பானது, ஆனால் வீடமைப்பு விடயங்கள் மற்றும் காணியற்ற பிரச்சனைகள் என்பனவற்றிலு; அரசாங்கம் தோல்வி கண்டுள்ளது.

மாற்றீடான திட்டம்

65,000 வீடமைப்பு சர்ச்சை 2016ல் ஏற்பட்டதும், அரசாங்கம் அதற்கு மாற்றீடான திட்டம் எதுவும் இல்லை எனக்கூறியது. கட்டிடக்கலைஞர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், வீடமைப்பு நிபணர்கள் மற்றும் ஆர்வலர்கள் கொண்ட எங்கள் குழுவொன்று விரிவான மாற்றுத் திட்டம் ஒன்றை எழுதினோம் அதில் முன்கூட்டியே தயாரிக்கப்பட்ட பொருத்து வீடுகளால் பிரதானமாக ஏற்படக்கூடிய சுற்றுச்சூழல், சமூக மற்றும் பொருளாதார குறைபாடுகளையும் மற்றும் மாற்றீடாக பிரேரிக்கப் பட்டுள்ள செங்கல் மற்றும் சீமெந்துக் கலவை வீடுகளைக் கட்டுவதால் ஏற்றபடக்கூடிய மிகப் பெரிய இலாபங்களையும் சுட்டிக் காட்டியிருந்தோம். ஒரு வருடத்துக்கு முன்பு இந்தக் குறைகளுக்கு விரிவான தீர்வைக் கூறி அரசாங்கத்திடம் ஒரு 50 பக்க பிரேரணையை சமர்ப்பித்த அதேவேளை அந்த பிரேரணையில் உள்ள நன்மைகளைப் பற்றி மட்டும் கீழே விவாதிக்கப் பட்டுள்ளன.

ஆர்செலர் மிட்டல் வீடுகள் ஒவ்வொன்றும் தலா 2.2 மில்லியன் ரூபா என கட்டணம் விதிக்கப்பட்ட அதேவேளை மாற்றீட்டுப் பிரேரணையில் ஒரு வீட்டைக் கட்டுவதற்கு 1 மில்லியன் ரூபா போதுமானது எனக் காட்டப்பட்டுள்ளதுடன் மற்றும் அத்துடன் சேர்த்து சில மேலதிக சேவைகள் மற்றும் சமூக உட்கட்டமைப்புகளையும் அமைக்க முடியும். மீள் குடியேற்ற அமைச்சு கடந்த வருடம் 10,000 வீடுகளை ஒவ்வொன்றும் தலா 800,000 ரூபாவில் கட்டுவதில் வெற்றியீட்டியதைப் போல, அதே அளவான தொகை இங்கும் ஒரு வீடு கட்டுவதற்கு போதுமானது, மற்றும் மேலதிக 200,000 ரூபாவில் மின்சார இணைப்பு, நீர் மற்றும் வடிகாலமைப்பு, உட்கட்டமைப்பு, கிராமப்புற பாதைகள், மற்றும் சில சமுதாய வசதிகள் போன்ற வேறு தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்ய முடியும்.

இந்த மாற்றீட்டு பிரேரணை பிரதான பொருளாதார ஆதாயங்களை கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. ஒரு தேசிய அபிவிருத்தி வங்கி வட்டி முறையில் இந்த வீடமைப்பு திட்டத்திற்கான நிதியினை ரூபா முறிகளில் உள்ளுர் முதலீட்டு சந்தைகளில் வழங்கலாம். சர்வதேச ரீதியில் நிதியளிக்கும் 1 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களுடன் ஆர்செல் மிட்டல் திட்டத்துக்கு கடன் வாங்குவதுடன் உள்ளுர் ரூபா பத்திரங்களில் பெறும் கடன் மூலம் பெறுவதை ஒப்பீடு செய்தால் இந்த திட்டம் நாட்டிற்கு கிடைக்கும் மிகப்பெரிய சேமிப்பை எடுத்து விளக்குகிறது. இந்த இரண்டு கடன்களினதும் தற்போதைய ஒரே மதிப்புக்கு - அதாவது வட்டி விகிதத்திற்கான வெளிநாட்டு நாணயமாற்று வித்தியாசத்தை சரிசெய்த பின்னர் - 65,000 எஃகு பொருத்து வீடுகளை இறக்குமதி செய்வதற்கு ஆகும் செலவில் கிட்டத்தட்ட 102,000 செங்கல் மற்றும் சீமெந்து கலவை வீடுகளைக் கட்டமுடியும்.

அரசாங்கத்துக்கு மற்றொரு மிகப்பெரிய டொலர் கடனை பெறவேண்டிய தேவையோ, கடனின் மிகுதிப் பணத்தை செலுத்தவேண்டிய பிரச்சினை இனி ஆட்சிக்கு வரப்போகும் அரArcelor Mittal housesசாங்கங்களுக்கும் ஏற்படாது. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால் ஆர்செலர் மிட்டல் கடன் தொகையான 1 பில்லியன் அமெரிக்க டொலரை திருப்பிச் செலுத்துவதற்காக பெறுமதியான வெளிநாட்டு நாணயமாற்று தேவைப்படும், ஆனால் உள்ளுர் கடன் ரூபாக்களில் திருப்பிச் செலுத்த முடியும், இது எதிhகால அரசாங்கங்களுக்கு வெளியில் இருந்த வரும் நிதி அழுத்தத்தில் இருந்து ஆறுதல் அளிக்கும். அந்நியச் செலவாணி கையிருப்பு வீழ்ச்சி அடைந்ததின் காரணமாக ஜூன் 2016ல் சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் ஒப்பந்தப்படி ஸ்ரீலங்காவுக்கு வழங்கப்பட்ட 1.5 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் கடனுக்குரிய கடுமையான நிபந்தனைகள் சமூக நலன்கள் பலவற்றை வலுவிழக்க வைத்துள்ளன, இந்த நிலையில் அரசாங்கம் வெளிநாட்டு நிறுவனம் ஒன்றுக்கு 1 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர்கள் வழங்குவதை பரிசீலித்து வருகிறது!

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இந்த மாற்றீடான பிரேரணை உள்ளுர் வாழ்வாதாரங்களை விரிவாக்கும் விளைவினை ஏற்படுத்தும். இறக்குமதி செய்யப்படும் எஃகிலான பொருத்து வீடுகள் உள்ளுர் வருமானம் எதையும் தராது. எனினும் ஒவ்வொரு செங்கல் மற்றும் சீமெந்து கலவை வீடும் நேரடி தொழிலாளர் வருமானமாக  250,000 ருபாவை ஈட்டும். அது உள்ளுர் மேசன் ஒருவரின் சராசரி வருட வருமானம் ஆகும். மேலும் மரக் கட்டமைப்புகளை பொருத்துதல், குழாய் பொருத்தல் மற்றும் கூரை அமைத்தல் போன்ற கட்டுமானப் பணிகளுக்காக மேலதிக வேலை வாய்ப்புகளும் உருவாக்கப்படும். அத்தகைய வருமானத்துடன் கூடிய பொருளாதார ஊக்கப்படுத்தல்கள் வடக்கு மற்றும் கிழக்கிலுள்ள பதினாயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் மற்றும் உள்ளுர் உற்பத்திகள் என்பனவற்றுக்கு அவசியம் தேவையான பொருளாதார ஊக்குவிப்புகள் ஆகும்.

மீள்கட்டமைப்பின் தோல்வி

மாற்றுத் திட்டத்தினால்; நாட்டுக்கும் மற்றும் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கும் வலுவான நன்மைகள் பல கிடைக்க உள்ளபோது, அரசாங்கம் ஆர்செலர் மிட்டல் திட்டத்தை வலியுறுத்துவதும் அதை முன்தள்ளுவதற்கு அடுத்தடுத்து முயற்சிகள் மேற்கொள்வதும் கண்டிக்கத்தக்கது. பிரமாண்டமான அபிவிருத்தி திட்டங்களை முன்தள்ளி அவர்களின் ஊதியம் மூலமாக அரசியல் உயரடுக்கில் உள்ள பல்தேசியவாதிகளுக்கு ஏராளமான இலாபத்தை தேடித்தரும் அதேவேளை மிகப்பெரிய மானிட மற்றும் இயற்கை சோகங்கள் ஏற்பட்டதின் பின்னரும் மக்களின் நலன்களுக்கு குழி பறிப்பது நவதாரண்மைவாத அனர்த்த முதலாளித்துவத்தின் குணாதிசயம் ஆகும்.

எந்த ஒரு நிகழ்விலும் மாற்றிடாக சமர்ப்பிக்கப்பட்ட பிரேரணை அரசாங்க அமைச்சர்கள் மற்றும் அதிகாரிகளுடன் விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டு பாராளுமன்றிலும்கூட அட்டவணைப்படுத்தப் பட்டுள்ளது. எனவே அரசாங்கம் சாக்குச் சொல்வதற்கான காரணம் எதுவும் இல்லாமல் உள்ளது. வடக்கு மாகாணசபை செயலற்று உள்ளது மற்றும் அபிவிருத்திகளுக்கு தடை போடுகிறது என்பதுதான் கொழும்பிலுள்ள கொள்கை மற்றும் இராஜாங்க வட்டாரங்களில் உள்ள பிரபலமான பேச்சாக உள்ளது. எனினும் சமீபத்தைய மாதங்களில் வட மாகாணசபையின் திவால் நிலமை அரசாங்கத்தின் யுத்தத்தின் பின்னான மீள் கட்டடமைப்பின் பாரிய தோல்விக்கு கூறப்படும் வசதியான சாக்காக உள்ளது. சமீபத்தைய இரண்டு வரவு செலவு திட்டங்களிலும் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களின் மீள் கட்டமைப்புக்காக குறைவான ஒதுக்கீடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது மற்றும் மீள்கட்டமைப்பின் புதிய கட்டத்தை ஆரம்பிப்பதற்காக டோக்கியோ நன்கொடையாளர் மாநாட்டை ஒருபோதும் கூட்டாதது எனபது அரசாங்கம் நேரடியாக பொறுப்புக்கூறவேண்டிய மிகப்பெரிய தோல்விகளாகும்.

நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்பு ஜே.ஆர்.ஜெயவர்தனா திறந்த பொருளாதாரத்தை முன்னேற்றுவதற்காக கடும் போக்குள்ள சர்வதேச நிதியாளர்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தபோது சொன்னது:”கடுமையான திருடர்கள் மற்றும் கொள்ளைக்காரர்கள் வரட்டும்” என்று. பல்தேசிய உற்பத்திகளை மகிழ்வுடன் இறக்குமதி செய்வோம், வீடுகள் உட்பட, அவை பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக உள்நாட்டிலேயே உற்பத்தி செய்யப்பட்டு வந்தாலும் கூட. இந்த அரசாங்கம் அதன் மூதாதையரின் செய்தியை மனதில் கொண்டு செயற்படுகிறது போலத் தெரிகிறது. பில்லியன் டொலர் கேள்வி என்னவென்றால் இந்த பட்டப்பகலில் வீட்டுதிட்ட கொள்ளை நடப்பது ஒரு பல்தேசிய கொள்ளைக்காரனின் இலாபத்துக்காகவா அல்லது உள்ளுர் திருடர்களும் இதில் இலாபம் பெறக் காத்துக் கிடக்கிறார்களா?

dantv